Sunday, September 14, 2008

ศิวิไลซ์

ธรรมชาติให้กำเนิดมนุษย์...
ทว่ามนุษย์กลับลืมต้นกำเนิดของตน...

เราลืมความยิ่งใหญ่ของขุนเขา...
ลืมความโอบอ้อมอารีของสายน้ำ...
ลืมความกว้างใหญ่ของท้องฟ้า...
และลืมความอิสระเสรีของก้อนเมฆ...

เราตีกรอบให้ตัวเอง...
และดำเนินชีวิตอยู่ภายใต้กรอบนั้น...
เราขาดความกลมกลืนกับธรรมชาติ...
และยกตัวเองเหนือสรรพสิ่ง...
นี้คือวิถีชีวิตที่เราเรียกว่า "ศิวิไลซ์"...

9 กันยายน 2551

3 comments:

~++sayreya++~ =[RedGold Gear]= said...

อาจารย์เก๋เป็นกวีกับเขาเหมือนกันหรอคะเนี่ย ^^ ไว้จะแวะมาอ่านบ่อยๆนะคะ

Unknown said...

บางครั้งก็รู้สึกเหมือนอยู่ในกรอบ แต่ไม่ใช่กรอบของตัวเมืองนะ เป็นกรอบของกิจวัตรประจำวันเรามากกว่า ตื่นไปทำงานกลับบ้านกินนอน ไรงี้ ว่าแต่รูปเมืองสวยดีนะเก๋ อิๆๆ

keerati said...

มาดูบ่อยๆ ก็ได้ครับ แต่กลัวว่าจะเบื่อซะก่อนน่ะสิ เพราะนานมากๆๆๆ จะเขียนซักเรื่องนึง (สังเกตจากวันที่ที่ลงไว้ได้ :P)